cok duygulandim ...
Ben anne olmasaydım eğer...
Topuksuz ayakkabılarla da şık olunabileceğini bilmeyecektim.
Hamileliğim esnasında 100 kilolara kadar çıkıp kendi çapımda ilk defa bir
alanda rekorumu kıramayacaktım.
O küçücük ellerle renkli kartonlardan yapılmış bir kâğıt parçasının bu kadar
değerli olabileceğini öğrenemeyecektim.
Kan yapsın diye danadili haşlayıp üzerine yumurta kırıp ağzının tadına da
uysun diye çikolatalı pudingle karıştırmak gibi yaratıcılığın sınırlarını
zorlayan tarifler keşfedemeyecektim hiç.
Su almak için elimde kumanda ile buzdolabını açtığımda kumandayı buzdolabına
koyacak kadar ya da evden çıkarken telsiz telefonu çantama atacak kadar
kendimden geçmeyecektim.
Birinin canı yandığında ötekinin bu acıyı hissedebilmesinin sadece ikiz
kardeşlerde olduğunu sanacaktım.
Sabahın köründe gözü kapalı mutfağa kadar gidip, süt ısıtıp yine gözü kapalı
dönme yeteneğini kazanamayacaktım.
Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak için insanüstü bir uğraşa asla
girmeyecektim.
Bir insanın gaz çıkarması beni bu kadar mutlu edemeyecekti.
Büyüdüğünde arkadaşlarınla birlikte partilerde Süper Anne olarak eğlenmeyi
hayal edemeyecektim.
Babanla belki daha az kavga edecek ama sevginin evlat denilen başka bir
boyutuna giremeyecektik.
Sevginin böylesine karşılıksız olanını hiç tadamayacaktım.
Annemi bu kadar çok sevdiğimi anlamayacaktım.
Annesinden zorla ayırdılar diye "Uçan Fil Dumbo!" çizgi filminde böğürerek
ağlamayacaktım.
Geceleri kesintisiz uyuyacak, hafta sonunda sabahları istediğim saatte
kalkacaktım ama uyandığımda yanağıma konmuş minik ellerin sıcaklığı
ısıtmayacaktı yüreğimi.
Çantamda sürekli bisküvi, ıslak mendil, bir adet oyuncak, düşer bir yerin
kanar diye ayıcıklı yara bandı taşımayacaktım.
Acıyı geçiren öpücüğün gücüne inanmayacaktım.
38,5 derece ateş beni de yakıp kavurmayacaktı.
Yağmur sonrası çamurlu sularda zıplamanın keyfine varamayacak, sen bir lokma
daha fazla yiyesin diye kalabalığın ortasında kafamda peçete dansı
yapmayacaktım.
Sen olmasaydın eğer yaşamın karmaşıklığını unutup tekrar basit yaşamayı
öğrenemeyecektim.
Sen olmasaydın eğer ben asla "anne" olmayacaktım.
Bir çocuk doğduğu anda, bir anne doğarmış... Bu lafın doğruluğuna
inanmayacaktım
hayalperisi tarafından gönderildi saat:
11:32 PM
7 Yorum:
Canım, çok çok güzel anlatmışsın.:) Bayıldım bu güzel ve sıcak anlatıma. Umarım, tatlı yavrunun sana yaşattıkları, hep mutluluk olsun. Rabbim sizi hiç ayırmasın.:) Çok öpüyorum, seni ve bıcırığı.:)
ben de çok duygulandım yaa. gözlerim doldu bile bak. iyi ki doğurmuşum.
biz daha gitmedik canım. heralde temmuz ortasına kadar burdayız.
öpüyorum zilanı ve seni.
Çok güzel bir yazı gerçekten, insan okuyunca hem gülüyor hem duygulanıyor yaptıkları gelince aklına. Öperim seni tatlı annecik..
Çok güzel ve anlamlı bir yazı. Onlar olmasa mutluluğun anlamını bu kadar anlayamayacaktık sanırım. İyi ki varlar. Allah onları bizden ayırmasın:-) Bu arada ablanın sen evlendiğin halde maaşı hala aldığını okudum. Bunu yapmamalı. Bir gün evlendiğin anlaşılacak ve suçlu sen olacaksın. Üstelik faizi ve cezası ile geri alacaklar. Onu da sen vermek zorunda kalacaksın. Aman dikkat!
arasıra patikadergisi bloguna da girsen güzel olur.sizin site de güzel olmuş slm.
ya sanirim yanlis anlasildi ben yazmadim benim mailime gelen bir yaziydi bende okudugumda cok begendim sizlerle paylasmak istedim ama yazarini bilmiyorum (bulan olursa kaynak göstermek isterim )
ve yorum yazan herkese cok tsk ederim ..
bizleri öpen incegül teyzemiz , pinar teyzemiz,bögürtlen gözün annesi,renkler bizlerde sizi öpüyoruz en islagindan ..
süper bir yazı.
Yorum Gönder
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
<< Ana Sayfa